Page 47 - Laverdad_4442
P. 47

IGANDEA



         Eginak 2,14a.36-41
         Orduan,  Pedrok,  hamaika  apostoluen  artean  zutik,  honela
         hitz egin zien. «Jakin beza ongi, beraz, Israel herri osoak Jaun
         eta Mesias egin duela Jainkoak, zuek gurutziltzatu zenuten      JONATAN RUIZ RODRÍGUEZ
         Jesus hau». Hitz hauek bihotzean zirrara egin zieten, eta Pe-
         drori eta gainerako apostoluei galdetu zieten: –Zer egin be-
         har dugu, anaiok? Pedrok erantzun zien: –Bihozberr zaitezte  ARTZAI  ONA  MENDIZ-
         eta bataiatu guztiok, Jesus Mesiasen izenean bekatuak barka  MENDI DABILA
         dakizkizuen,  eta  Espiritu  Santua  hartuko  duzue  dohain.
         Zuentzat eta zuen seme-alabentzat agindu baitzuen Jainkoak  Idazten dudan Baztandik, Men-
         dohain hau, baita Jainko gure Jaunak deituko dituen atzerri-  dialde osoan eta gure Nafarroa-
         tar guztientzat ere. Beste hitz askoren bidez egiten zien Pe-  ko  leku  askotan  ere  bai,  art-
         drok testigantza eta arren eskatzen zien: «Salba zaitezte gi-  zaien irudia ez da batere arra-
         zaldi honi datorkion hondamenditik». Pedroren hitza onartu  roa, egunero ikusten ditugu. Be-
         zutenak bataiatu egin ziren, eta egun hartan hiruren bat mi-  netako artzainak, artzain on ba-
         la lagun elkartu zitzaizkion taldeari.                   tek, bere ardiak ezagutzen eta
                                                                  zaintzen ditu; ardiei behar dute-
         1 Pedro 2,20b-25                                         na ematen die.
         Baina on egiteagatik sufritu behar baduzue, hori gauza ede-
         rra da Jainkoaren aurrean. Izan ere, honetarako deitu zaituz-  Ezagutzen dugun irudi honekin,
         te  Jainkoak:  kristok,  zuengatik  sufrituz,  ikasbide  eman  zi-  bada,  Elizak  urtero  aurkezten
         zuen, zuek ere haren urratsei jarraituz joka dezazuen. Hark  digu gure Artzai ona Pazkoaldi-
         ez zuen bekaturik egin, ez zen haren ahoan maltzurkeriarik;  ko laugarren igandean. Gu guz-
         iraintzen zutenean, ez zuen irainez erantzuten; sufriarazten  tiok  ardiak  gara,  hainbat  mo-
         ziotenean, ez zuen mehatxurik egiten; aitzitik, zuzen epaitzen  mentutan  galduta  eta  gorrak
         duenaren eskuetan jartzen zuen bere burua. Gure bekatuak  ibili  garen  ardiak.  Jesus  gure
         bere gain hartu eta gurutzeraino eraman zituen, gu ere, be-  Artzainak gu ardi gixajoak eza-
         katuzko  bizierari  uko  eginez,  zuzentasunaren  arabera  bizi  gutzen gaitu, eta gure bila eto-
         gaitezen. Haren zauriek sendatu zaituztete. Galdurik zenbilt-  rri da; gure bizitza ukitu eta be-
         zaten, ardiak bezala; baina orain zeuen artzain eta zaintzai-  re sorbaldan hartu, atsedeneko
         leagana itzuli zarete.                                   ur bizitzara eramateko. Pedrore-
                                                                  kin  batera  esan  ahal  dugu:
         Joan 10,1-10                                             «Orain zure artzain eta zaintza-
         Bene-benetan diotsuet: Artegian atetik barik, beste nonbaite-  learengana bihurtu zarete».
         tik sartzen dena lapurra da eta harraparia. Atetik sartzen de-
         na, berriz, artzaina da. Hari irekitzen dio atezainak, eta haren  Elizbarrutiarekin  bat  eginik,
         ahotsa entzuten dute ardiek; ardi bakoitzari bere izenez dei-  egin dezagun otoitz gaur boka-
         tu eta artegitik ateratzen ditu. Bere ardi guztiak atera ditue-  zioen alde, eta batez ere gure bi
         nean, aurretik joaten zaie, eta ardiek atzetik jarraitzen diote,  seminarioen alde. Oraindik San
         ezaguna baitute haren ahotsa. Arrotzari, ordea, ez diote ja-  Miguel  eta  Redemptoris  Mater
         rraituko; aitzitik, ihes egingo diote, arrotzaren ahotsa ezagu-  seminarioetan Aitaren deia ent-
         na ez dutelako». Adibide hau eman zien Jesusek, baina haiek  zun duten gazteak ditugu. Jesu-
         ez zuten ulertu zer esan nahi zien. Orduan, honela azaldu  sek haien bila ere joan zen ardi
         zien Jesusek: «Bene-benetan diotsuet: Neu naiz ardientzako  galduak izan zirenean. Gaur, or-
         atea. Nire aurretik etorritako guztiak lapurrak ziren eta ha-  dea, artzaiak izateko prestatzen
         rrapariak; horregatik, ardiek ez zieten jaramonik egin. Neu  ari dira, ez haien indarretan oi-
         naiz atea; ate honetan zehar sartzen dena, onik izango da, eta  narriturik baizik eta haien bizit-
         ez du inolako eragozpenik izango larreak aurkitzeko.  Lapu-  zetan  ikusi  duten  Jainkoaren
         rra ez doa artaldera ebatsi, hil eta hondatzera baizik. Ni, be-  maitasunean.
         rriz, bizia –eta bizia ugari gainera– izan dezaten etorri naiz


                                                                                     LA VERDAD • 47
   42   43   44   45   46   47   48